دلم تنگه برای گریه کردن

                     کجاست مادر کجاست گهواره ی من

                                           همون گهواره ای که خاطرم نیست 

همون امنیت حقیقی و راست 

                     همون جایی که شاهزاده قصه 

 

                                     همیشه دختر فقیر و می خواست   

     همون شهری که قد خود من بود

                                      از این دنیا ولی خیلی بزرگتر             

             

 نه ترس سایه بود نه وحشت باد                

          

               نه من گم می شدم نه یه کبوتر                               

نگو بزرگ شدم نگو که تلخه                                   

                                   نگو گریه دیگه به من نمی یاد

                                                                 بیا منو ببر نوازشم کن 

 

"دلم آغوش بی دغدغه میخواد.."

 

 

‫آدم های ساده را دوست دارم...

همان ها که بدی هیچ کس را باور ندارند...

همان ها که برای همه لبخند دارند...

همان ها که همیشه هستند ، برای همه هستند...

آدم های ساده را باید مثل یک تابلوی نقاشی ساعت ها تماشا کرد ؛

... عمرشان کوتاه است...

بس که هر کسی از راه می رسد یا ازشان سوءاستفاده می کند ،

یا زمینشان می زند یا درس ساده نبودن بهشان می دهد...

آدم های ساده را دوست دارم . بوی ناب «آدم» می دهند